Kullanıcı veritabanında bulunamadı |
1. Çocuklarımızı standartlaşmış testlere göre değil, bizim ve çocuklarımızın doğrularına göre eğitmeliyiz.
2. Hata, farklılık ve eksikliklerinden dolayı onları gözden çıkarıp, “umutsuz vaka” diye etiketlemek yerine, zekalarına nasıl güvenebileceklerini öğreterek, kendilerini keşfetmelerine yardımcı olmalıyız.
3. Öğrenmenin, çocuklarımıza hayatları boyunca başarılı olabilmeleri için yeteneklerini geliştirme becerisini kazandırmaktır.
4. Birinin ortaya çıkıp, çocuğunuzun zekasıyla ilgilenmesini ve onu desteklemesini beklemeyin, bunu siz yapın.
5. Çocuklarımıza baskı uyguluyoruz, öğrenmeye olan doğal ilgilerini kaybettikleri zaman da eğitimde karşılaştıkları zorlukları aşmaları için onlara özel dersler, eğitimler sunuyoruz.
6. Çocukların neler yapamadığına değil neler yapabildiğine odaklanmak öğrenmelerini kolaylaştırmakla kalmaz, bunu yapmak için gerekli olan özgüveni de sağlar.
7. Çocukların başarısızlıklarından söz etmek, onların ilgisini çekemediğimizden, aslında kendi başarısızlıklarımızdan söz etmektir.
8. Hem ebeveyn hem de eğitici olarak yetişkinlerin, onların yanlışlarına değil doğrularına birer “kırmızı” işaret koymalıyız. Çocuklar yanlışlar üzerindeki “kırmızı” işaretler yüzünden, yapabildiklerinin yerine eksikliklerine odaklanıyorlar.
9. Çocuklarımızın gözlerindeki ışıltının söndükçe, omuzları günden güne çöktükçe, ilgisizce omuz silkiyor “biz de aynılarını yaşadık” diyoruz. Peki olması gereken gerçekten bu mudur?
10. Çocuklarımız başarısızlığa uğradıkça nefret etmeyi öğreniyorlar; kendilerinden, okuldan ve toplumdan nefret etmeyi.
11. Çocuklar, doğal düşünme süreçleri, bilgiyi edinme ve işleme yöntemleri, ifade etme şekilleri eleştirildiği, görmezlikten gelindiği yada bunlarla alay edildiği zaman büyük acı çekiyorlar.
12. Okuldaki başarısızlığın önemli bir kısmı can sıkıntısından kaynaklanmaktadır. Sıkıntı da çocuğun beynini dış dünyaya açılmasını sağlayacak kısımlarını harekete geçirmekte başarısız olunmasından doğar.
13. Araştırmalara göre, insan duyduğunun %10’unu, gördüğünün %20’sini ve uyguladığının %90’ını hatırlar. Fakat hala tek bir öğretme yöntemi uyguluyoruz: BEN ANLATIRIM, SEN DİNLERSİN VE ÖĞRENİRSİN!
14. Sınıflandırmalar, çocuğun özgüvenine, eğitsel sağlığına zarar verir.
15. Çocuklarımızın yeteneği hakkında bildiklerimize güvenemiyoruz. Onlar hakkında olumsuz şeyler düşünmeye alıştırıldık, ama bundan kurtulmayı öğrenmemiz gerek.
|
Çocuklar Nasıl Öğrenir?
