1. Kardeş rekabeti normaldir ve iki veya daha fazla çocuğu olan her ailede görülür. Üç yaş daha küçük doğan çocuklarda daha yoğundur. Rekabet ebeveynler rekabetçi olduğunda artar; saygılı ve işbirlikçi insanlar olduklarında azalır. 2. Sorunlar çocukların şarta bağlı sevildiklerini düşündüklerinde ortaya çıkar. Ebeveynler, eşsizliği ve farklılığı vurgulayan işbirlikçilik yerine, kıyaslamayı ve yargılamayı vurgulayan yarışmacılık üzerinde duruyorlarsa, kardeş rekabeti kontrolden çıkabilir. Sevgi mesajının yerini bulduğundan ve çocukların eşsiz insanlar olarak sevildiklerinden emin olun. 3. Bir çocuğun ailede yer ve önem edinme şeklinde bir değişiklik varsa, bütün diğer çocuklar da buldukları yerleri yeniden değerlendirmek zorunda kalacaklardır. Genellikle ebeveynler terapiye gittiklerinde, "problem" çocuk iyi davranmaya başlarken, "iyi" çocuk kötüleşir. Bu, her bir çocuk ailedeki özel yerlerinin ayrımına varana kadar normaldir.