Hayatımın her noktasında senden bir şey öğrendim.
Bugün tekrar oturdum öğrendiklerimi kaleme aldım.
Senin sayende bir insana değer verdikçe,
O insan tarafından kırılıp parçalanmayı öğrendim.
Her geçen gün yıpranmayı,
Yıpranmış sevgiler içinde bile;
Sevdiğine nasıl sahip çıkılır onu öğrendim.
Yıkık dökük hayaller üzerinde bir sevgi yaratılamayacağını,
Yıprananın her zaman ben olacağımı bir kez daha gördüm.
Günlerce gecelerce düşündüm neyini sevdim?? Diye..
Ben seni değil içimde yarattığım sevgiyi “sevgiyi” sevdim.
Ve çok yazık ki bir tek doğru gördüm.
Sonuçta hiç değişmeyen doğruydu.
Ben sevdikçe sen hiç değer bilmedin,
Ben sana şans verdikçe sen bana şans vermedin…
Üzgünüm eski sevdiğim!
Benim elimden gelen,
Benim sevebilme yeteneğim bu kadar.
Artık sende kendi asil dünyanda başbaşakal.
Gelecekte artık seni beklemiyor,
Seninle dolu hayaller kurmuyorum.
Artık seni sevmiyorum demeyeceğim.
Ben senin gibi yalanlar söyleyemem,
Kabul ediyorum hala seni düşünüyorum.
Ancak bu benim sevgimin gücündendir.
Herkes senin gibi sevgili değiştirmiyor,
Ve daha da önemlisi
Ben sevmediğim birinin gözlerine bakarak
Seni seviyorum demiyorum…
Zoruma gelen ne biliyor musun?
Senin bütün sözlerini dinlediğim halde kıymetsizleşmek.
Şimdi sana beddua edeceğimi sanıyorsan yanılıyorsun.
Sana en büyük ceza,
Benim kocaman sevgimi kaybetmek olacak.
Seni sevdiğim için senden değil,
Kalbimden özür diliyorum.
Çünkü o bu cezayı hak etmedi.
Bir gün gerçekten insanların değerini bilmen dileğiyle!...
H O Ş Ç A K A L...
Siiri sevdiklerinize gönderin
_YAZDIR